Tuesday, August 1, 2017

çivit mavisinde



 Sinop
Temmuz'17

bir telaşı olmasın günümün istiyorum. dalgalar gibi kabarsa bile, gölgede kalıp renk değiştirse bile sakin sakin yol alabilmeliyim istiyorum.  üç renkle anlatabilecek kadar az olmak anlayabilecek kadar yakın olmak istiyorum. keyfimin kahyalığı değil ama aceleye gelmiş bir özen içinde olmak istemiyorum. şimdi o harika günü bitiriken sakin sakin geçen beyaz yelkeni düşlüyorum.

kırmızı yusufcuk





akşamüstü birdenbire gelivermiş esintiye direnen yusufcuk gibi. Direnirsen istediğine veyahut istemediğine, neden olmasın gibi. altın ışıltılarında ikindinin yusufcuk şarkısı söylemek gibi..

Tuesday, July 11, 2017

ilkbahar











film sandığından çıkanlar. 
kodak fılm
Mart, Nisan
Ankara'17
şuradan bakınca -olursa- seneye hangi bahçenin ilkbaharından bakacağız diye kocaman bir merak içerisine giriyorum. hangi oyunları tutturacağımızı birlikte, hangi kitabın sayfalarında saatlerce kalacağımızı. özgür oluşunu seviyorum. saatlerce izleyebilirim seni, sıkıldığın ve sevindiğin o en doruk noktayı. sevecek misin sonra benim gibi gezmeyi? hala ümitliyim.  hangi yoldan gidersek iri, mor böğürtlenlere ulaşırız mı olur en büyük derdimiz, sevincimiz ya da beklediğimiz uçaklar, otobüsler, arabalar mı? neye aynı anda güleriz ki acaba? bir liste tutmalı.seni düşündükçe çoğalıyorum. özgür oluşunu, ben yokken de kendine bakabilmeni çok seviyorum ama çok özlüyorum, çok özlüyorum. kaldı 5.

Sevgi Ana Gözleme Evi







heybetli vişne ağacı altında akşamı ettiğimiz günler.
Ankara'17

Saturday, July 8, 2017

ilk ışık







sabahları erken kalktığımda -yani güneşle- pırıl pırıl  gökyüzünü, kırlangıçların adeta gövde gözterisine dönüştürdükleri uçuşlarını izlemeyi; nefes aldıkça aldıran serin havanın ışıltılı gölgesinde kitap okumayı seviyorum. gölgelerin güneşle yükselmesi, rüzgara göre şekillenmesi yaz sabahından bekleyebileceğim en güzel şeylerdenmiş. çünkü en tatlı sabahlar dans küreleriyle başlarmış.

''sakın sen kuşlara uyma'' diyene aldırma.



Nilüfer, Amerika'da yaşayan, mini figürler yapan, yazı stiline hayran hayran baktığım şahane bir kadındı gözümde. Şimdi daha da fazlası.  Çünkü ona ulaşan insanlara yaklaşımı, üslubu öyle naif ki. Sanki  biz kadınların kalbine giden inceliği en çok o biliyor gibi..  Oldu-bittiye getirilen işlerden değil onunki.
Epeydir de gözüm var işlerinde özellikle iğnelerinde. Türkiye'ye tatile geleceklerini öğrenince hemmen bir anne-kız seçiyorum. Bekliyorum, bekliyorum. Bir gün paketim çıkıp geliyor. Açmaya kıyamazsın.İçindekini bildiğin halde nasıl bir şey çıkacağını merak ediyorsun. Önce kuş kurdelalı paketi açıyor, tüy konmuş, mini karton paketin altındaki mavi kağıda sarılmış önce yaldızlı kalbi açmamız gerekecek bir parmak işine girişiyorum. Ta-da bizim kızlar uyuyor. Vakit öğleden sonra. Hepimize, daha çok beni bu kadar kocaman gülümseten, kalbimi kıpırdatan inceliği için Nilüfer'e çay ikram ediyorum: limonlu.
Ben kendiminkine ismini hemen veriyorum. Öyle tanıştıracağım  Bıdık'la. Ne me lazım! '' benim ki kuş senin ki ördek olsun'' der maazallah :))

Saturday, July 1, 2017

Koş-ma


Aklımda kalan en güzel görüntü.
Bolu
Haziran'17